Vakantieperikelen

Augustus, voor ons de tijd van het jaar om onze spullen te pakken en er heerlijk een ruime week tussenuit te gaan. Nederland achter te laten en de auto te pakken en een begin te maken aan onze ‘roadtrip’ door Frankrijk. Nog nooit eerder hebben wij onze vakantie op deze manier gevierd.

Normaal hebben we de hectiek te pakken van de koffers pakken, online inchecken, stoelplaatsen te reserveren en de hele boel uit te draaien en vooral niet vergeten in de handtas te stoppen. Hectiek is waar zomervakanties altijd mee beginnen, maar deze keer nemen wij ons voor om de voorbereidingen gestructureerd aan te pakken.

Al ruime tijd van te voren hebben we ons hele plan gereed. Teksten als “we moeten nog zonnebrand kopen” en “hebben we alle papieren voor de auto klaar?” schuiven we echter naar voren. Nog tijd zat om die dingen voor te bereiden want we hebben nog 2 maanden. Uiteindelijk zorgt dit weer voor de eeuwige hectiek die we kennen voor een vakantie. Een week voor vertrek rennen we naar de ANWB-winkel om blaastestjes en routekaarten aan te schaffen, en de vraag of een lidmaatschap bij de ANWB persoonsgebonden of autogebonden is wordt ook pas 3 dagen voor vertrek beantwoord.

paspoort  Ook het inpakken van de koffers blijkt niet mee te vallen. Het geluk van een auto-vakantie is het feit dat je koffer niet ‘slechts’ 20kg hoeft te wegen, maarja.. een auto heeft een kleinere laadbak dan een boeing 747. Een ander bijkomend voordeel van een auto-vakantie is het feit dat alle nachtcrèmpjes, zonnebrandpotten, aftersuns, haarmaskers en zilvershampoos nu in vol formaat mee kunnen. Geen overschenk-acties en andere taferelen waarbij je de badkamervloer volledig onderkleddert, dus dan neem je maar je hele eigendom aan dat soort ‘verzorging’ mee.

De koffers zijn klaar en stampers vol. De rits staat op spanning, maar à la, ze zijn dicht. Ook de auto is al schoongemaakt en de koffers worden ingeladen. Nu kan er niks meer mis gaan. Tijd om te vertrekken!

koffers pakken

We zijn nog geen 5 minuten op weg en we merken dat het lampje van de knipperlichten het niet doen. Gezien onze totaal niet technische achtergrond begon de stress nu al toe te slaan, maar het geluk is met ons want na 5 minuten door te zijn gereden doen de lampjes het uit wonderbaarlijke wijze weer. 10 minuten na dit incident staat we hartstikke vast, file. Dit begint lekker.. Op dat moment vragen we ons hardop af waar we aan zijn begonnen. Op onze grote vriend Tom staat dat we nog maar liefst 8:15 uur moeten om onze eerste bestemming te bereiken, Lyon.

Het rijden gaat lekker en na 4 uur besluiten we om naar eens te gaan lunchen. We parkeren de auto op een rustplek aan de snelweg. Op het moment dat we een hap willen nemen van ons heerlijke vers belegde stokbroodje met tomaat, mozzarella en pesto gaat het alarm af van onze auto. Wat er precies aan de hand was weten we nog steeds niet, maar we kunnen geen deuk, kras of barst ontdekken in de oude Volvo.

Na 8,5 uur komen we dicht bij de plaats van bestemming. Aangezien Frankrijk geen huisnummers kent zitten we al vanaf een kwartier voor het bereiken van de bestemming als idioten te zoeken naar ons hotel. We ontdekken al snel een goedkoop tankstation waar de benzine slechts € 1,239 kost. Deze moeten we onthouden! Als we een paar meter verder kijken zien we ons het hotel al liggen. We hebben het gered! Tijd voor een glas champagne in de laatste zonnestralen die de dag biedt.

champagne!

Comments

comments

Geef een reactie